HISTORIA

Krakowski Teatr Tańca funkcjonuje od 2008 roku, w oparciu o działalność Stowarzyszenia, które formalnie wspiera Teatr i wszystkie jego aktywności. Historia Teatru sięga jednak zdecydowanie dalej, do połowy lat '90, kiedy krakowski krajobraz tańca współczesnego wzbogacił się o kolejną grupę - Grupę BOSO, założoną przez Eryka Makohona i jego tancerzy...

1. DOM KULTURY
Przez wiele lat Teatr działał przy domu lub centrum kultury. Najpierw był to Młodzieżowy Dom Kultury przy Al. 29 Listopada, potem prywatne Centrum Tańca M.I, ostatecznie Teatr wpisał się w struktury Nowohuckiego Centrum Kultury, w którym działał do marca 2015 roku.
Tancerze i choreograf niejednokrotnie podejmowali próby stworzenia dla siebie autonomicznej przestrzeni prywatnej. W 2008 roku nawiązano współpracę z Fundacją Teatru Ludowego w Nowej Hucie. Makohon zaproponował odrestaurowanie "Starej Malarni" na potrzeby studia tanecznego. Przygotowano projekt włączenia teatru tańca w struktury Teatru Ludowego. Spektakle miały być prezentowane na "Scenie Stolarnia", która również miała przejść gruntowny remont. Mimo zaawansowanych rozmów na temat reorganizacji struktury Teatru, ostatecznie nie doszło do stworzenia w Teatrze Ludowym przestrzeni dla tańca. Współpraca zakończyła się jednorazowym projektem " Skrzydła dla Huty", w ramach którego pokazane zostały spektakle Krakowskiego Teatru Tańca.
Równolegle, w tym samym roku podjęte zostały rozmowy z Januszem Sepiołem, ówczesnym pełnomocnikiem Prezydenta Miasta Krakowa ds. kultury. Krakowski Teatr Tańca miał być niezależną strukturą miejską, funkcjonującą w oparciu o przestrzeń budowanej wówczas Opery Krakowskiej. Przygotowany został szczegółowy plan sposobu funkcjonowania nowej jednostki w strukturach miejskich. Niestety rozmowy zostały przerwane z powodu zmian personalnych w Urzędzie Miasta. Janusz Sepioł przestał sprawować piastowane dotychczas stanowisko. Rozmowy ucichły. Niedługo później przedstawiciele Krakowskiego Teatru Tańca w Urzędzie Miasta pojawili się ponownie. Temat był jednak inny. Przedstawiono plany utworzenia Festiwalu "KrakOFFdance Festival", imprezy siostrzanej wobec odbywającego się od wielu lat w Wiedniu " ImPuls Tanz". Organizacją Festiwalu obok Teatru zająć się miało Biuro Festiwalowe, finansowo pomóc miało miasto. Niestety nie doszło do żadnych konkretnych rozmów z władzami. Zainteresowanie wykazał natomiast austriacki festiwal, który chciał rozpocząć współpracę z miastem i Krakowskim Teatrem Tańca.
Ostatecznie, mimo podjętych prób, Teatr nie zmienił siedziby, w żaden znaczący sposób nie zmienił się także sposób jego funkcjonowania. Zmienił się jedynie zakres działania oraz skala i zasięg podejmowanych inicjatyw. Po drodze, po raz kolejny zmieniła się natomiast nazwa. Dawna "GRUPAboso" przekształciła się w Krakowski Teatr Tańca. Nową nazwę wymusiły względy organizacyjne oraz opisane wyżej, rozmowy z władzami i innymi instytucjami. Próby włączenia teatru w struktury miejskie wymusiły nazwę silniej akcentującą związek Teatru z miejscem, w którym funkcjonuje. Mimo że działalność Teatru przez długi czas wpisywała się w struktury większych ośrodków, Teatr zawsze dbał o zachowanie samodzielności i autonomii. Mimo że stworzony został w Młodzieżowym Domu Kultury to bliżej mu było do prywatnego klubu tańca, z którym związani byli pierwsi tancerze Teatru.
Odgórne zmiany dotyczące reorganizacji domów kultury, wymuszające i narzucające konkretny profil, sposób funkcjonowania grupy, spowodowały ograniczenia, które w konsekwencji doprowadziły do zmiany siedziby. Nowym przystankiem stało się prywatne studio, które pozwoliło utrzymać stosunkową dużą niezależność. Zespół sam finansował swoją działalność. Taki stan rzeczy trwał przez kolejne dwa lata. Okazało się, że i takie rozwiązanie nie jest do końca wygodne. Dalsze poszukiwania doprowadziły do osadzenia Teatru w Nowohuckim Centrum Kultury, z którym Krakowski Teatr Tańca związany był do końca lutego 2015 roku.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Nowohuckie Centrum Kultury stało się ważnym przystankiem w historii Teatru. To tutaj rozrosła się jego struktura, tutaj zapoczątkowane zostały nowe idee artystyczne konsekwentnie rozwijane przez kolejne lata.
W 2010 roku została utworzona Pracownia METAfizyczna, w której szkoliły się osoby, chcące rozwijać swój warsztat taneczny i aktorski. Była to grupa zamknięta, w której realizowano konkretny program, obejmujący techniki wyrazowe, technikę tańca współczesnego, pracę z głosem, elementy improwizacji i kontakt improwizacji. Opiekunem wszystkich grup byli Eryk Makohon oraz Paweł Łyskawa.
Krakowski Teatr Tańca zaczął organizować także własne cykliczne wydarzenia, promujące i popularyzujące taniec współczesny. Do pracy warsztatowej regularnie zapraszani byli polscy i zagraniczni pedagodzy tańca.
Od 2012 roku organizowany był Festiwal Tańca Współczesnego "SPACER", obejmujący prezentacje spektakli, warsztaty tańca, projekcje filmów, dyskusje i projekty artystyczne. Festiwal prezentował różne formy tańca współczesnego, ze szczególną preferencją współczesnych form teatru tańca, poszerzonych o formy improwizacyjne. Skierowany był do entuzjastów, teoretyków i praktyków tańca, ale przede wszystkim do szerokiej publiczności.
Jak wskazują twórcy, festiwal "SPACER" to "spacer poprzez różne formy tańca współczesnego, obejmujące gatunek teatru tańca, improwizację, propozycje konceptualne. To wreszcie spacer, którego ścieżki w przyszłości prowadzić będą nie tylko przez teatry i instytucje kultury, ale docierać także do zwykłych przestrzeni miejskich, pozornie nieteatralnych, gdzie również spotyka się taniec. Krakowski Teatr Tańca zorganizował trzy edycje festiwalu.
Ważną inicjatywą Krakowskiego Teatru Tańca był konkurs choreograficzny "3...2...1...TANIEC", którego pomysłodawcą był Paweł Łyskawa. W ramach konkursu prezentowane były etiudy solowe, duety i tria, które oceniała komisja złożona z tancerzy, choreografów i teoretyków tańca. Każdy z jurorów przyznawał dwie niezależne nagrody, nie konsultowane z pozostałymi członkami jury. Po prezentacjach konkursowych odbywały się rozmowy o spektaklach z udziałem jury oraz publiczności. Ostatnia edycja konkursu zorganizowana przez KTT odbyła się w marcu 2015 roku.

Działalność edukacyjna od zawsze stanowiła ważny aspekt działalności Teatru. Toteż uwaga twórców skierowana została w pewnym momencie na lokalną młodzież. Z inicjatywy tancerza Teatru, Pawła Łyskawy, został zrealizowany program edukacyjny "ANI SŁOWA! Odbiór niewerbalnych wytworów kultury", , który był realizowany we wsparciu Narodowego Centrum Kultury. Skierowany był do krakowskich szkół średnich, ze szczególnym uwzględnieniem trzech nowohuckich liceów. Uczniowie w ramach lekcji brali udział w zajęciach warsztatowych, poświęconych odbiorowi niewerbalnych wytworów kultury, na przykładzie spektakli teatrów tańca. Kolejnym etapem było uczestnictwo w spektaklach Krakowskiego Teatru Tańca oraz po-spektaklowa rozmowa z artystami. Projekt objął w sumie ponad 600 uczniów, zrealizowanych zostało 40 zajęć warsztatowych oraz dziesięciokrotnie pokazano spektakle Teatru.
W sezonie 2009/2010 Krakowski Teatr Tańca ściśle współpracował z XXX Liceum Ogólnokształcącym im. Św. Brata Alberta - Adama Chmielowskiego w Krakowie. Przygotowany został autorski program nauczania tańca współczesnego oraz wiedzy o kulturze z elementami historii tańca i antropologii tańca, dla nowo powstającego tam profilu tanecznego. Po roku współpraca została zawieszona ze względu na zmiany, jakie w przygotowanym przez Krakowski Teatr Tańca programie zaczęła wprowadzać szkoła, obniżając w ten sposób poziom nauczania. Założeniem było przygotowanie programu, który analogicznie do średniej szkoły muzycznej, przygotowywałby tancerzy tańca współczesnego do kolejnych etapów kształcenia. Program zakładał między innymi wiedzę o kulturze rozszerzoną o historię tańca, taniec współczesny, elementy techniki tańca klasycznego, taniec ludowy, język polski rozszerzony o historię teatru. Obecnie, w zmienionym kształcie, idea klasy tanecznej kontynuowana jest przez Aleksandra Kopańskiego.